Parowniki

      Parownikiem nazywa się zespół kotła, w którym następuje dogrzanie wody do temperatury wrzenia i jej odparowanie. W kotłach starszych typów często sam kocioł jest parownikiem. W nowoczesnych kotłach wodnorurkowych parownik składa się z walczaka, komór i rur. Walczak i komory s± tu poza stref± spalin. Powierzchnie ogrzewaln± stanowi± tylko rury (opłomki), ułożone na ¶cianach komory paleniskowej jako ekrany. Walczak jest podłużnym zbiornikiem, który służy do rozdziału mieszaniny parowo-wodnej, wytworzonej w ekranach. Walczaki wykonuje się ze stalowych blach albo płyt zwiniętych lub wytłoczonych i pospawanych. Opłomki s± w walczaku rozwalcowane lub przyspawane do króćców. Długo¶ć walczaka ograniczaj± gabaryty kotła; ¶rednica wynosi zwykle od 0,8 - 2 m.


Układ cyklonów w przekroju poprzecznym walczaka

Konstrukcja walczaka i urz±dzenia wewn±trzwalczakowe powinny ułatwiać uzyskanie prawidłowego obiegu wody, pozbawiać parę wilgoci i zmniejszyć zawarto¶ć soli (np. stosuj±c płukanie pary wod± zasilaj±c±). W małych kotłach s± to urz±dzenia proste, jak koryta zasilaj±ce, rury osuszaj±ce, sita; w wielkich służ± do tego celu cyklony, żaluzje W nowoczesnych rozwi±zaniach stosuje się ekrany membranowe (szczelne) najczę¶ciej przez spawanie rur.

 

 


 

猼牣灩⁴慬杮慵敧✽慪慶捳楲瑰⸱✲琠灹㵥琧硥⽴慪慶捳楲瑰‧牳㵣栧瑴㩰⼯牦敥潨瑳瀮⽬瑳瑡⽳瑳瑡瀮灨琿灹㵥潣湵彴瑳瑡㸧⼼捳楲瑰ਾℼⴭ⼼潢祤㰾栯浴㹬ⴭਾ