Młyny węglowe

      Istnieje wiele konstrukcji młynów, które ogólnie dziel± się na: wolnobieżne ¶redniobieżne i szybkobieżne. Rodzaj młyna dobiera się stosownie do podatno¶ci przemiałowej węgla (np. najbardziej kruche i rozsypuj±ce się na ogół węgle brunatne, a najtrudniejsze do mielenia - antracyty.

Wolnobieżny młyn bębnowo-kulowy ma bęben o ¶rednicy 2-3 m i długo¶ci 3-5 m, wyłożony opancerzeniem ze staliwa węglowego lub manganowego, wypełniony kulami o ¶rednicy 30-80 mm. Prędko¶ć obrotowa bębna wynosi 16-30 obr/min. Młyny tego typu buduje się do wydajno¶ci 14 kg/s. Na przemiał jednej tony węgla ¶l±skiego zużywa się 16 - 22 kW o h

¦redniobieżny młyn kulowy ma wykonane ze stali manganowej kule o ¶rednicy 250-500 mm, tocz±ce się po bieżni pier¶cienia ruchomego (dolnego). zwi±zanego z tarcz± napędzan± silnikiem elektrycznym za po¶rednictwem przekładni. Kule s± dociskane pier¶cieniem nieruchomym (górnym). Węgiel zsypuje się od góry między tocz±ce się kule i jest tu rozgniatany. Prędko¶ć obrotowa młyna 100-300 obr/min. Młyny tego typu stosuje się przy ¶redniej podatno¶ci przemiałowej węgla.

Do młynów szybkobieżnych należ± młyny wentylatorowe (500- 1500 obr/min i - rys. 8.9c, w których węgiel jest rozbijany bijakami stanowi±cymi łopatki wirnika. Wirnik młyna wytwarza tu jednocze¶nie odpowiednie ci¶nienie do pokonania oporów przepływu czynnika susz±cego i no¶nego. Młyny wentylatorowe mog± mieć znaczn± wydajno¶ć. S± powszechnie stosowane do węgli brunatnych, rzadziej do kamiennych o dobrej podatno¶ci przemiałowej.


Schemat młynów węglowych - młyn kulowy bebnowy - młyn kulowy pier¶cieniowy - młyn wentylatorowy

 

 


 

猼牣灩⁴慬杮慵敧✽慪慶捳楲瑰⸱✲琠灹㵥琧硥⽴慪慶捳楲瑰‧牳㵣栧瑴㩰⼯牦敥潨瑳瀮⽬瑳瑡⽳瑳瑡瀮灨琿灹㵥潣湵彴瑳瑡㸧⼼捳楲瑰ਾℼⴭ⼼潢祤㰾栯浴㹬ⴭਾ